Systemy autorskie

     Pewnie każdy Mistrz Gry po jakimś czasie chciał stworzyć swój własny świat albo system rpg. Miałem tak, też i ja. Początkowo gdy graliśmy tylko w Kryształy Czasu, chciałem stworzyć system w klimatach "Conana" Roberta E. Howarda, bez żadnych fantastycznych ras jak elfy czy krasnoludy z mnóstwem małych, wojujących ze sobą królestw. Miało to być coś innego od jednego wielkiego, wielorasowego imperium orków. Gra miała nazywać się Barbarzyńcy RPG. Z ambitnych planów niewiele pozostało. Udało mi się nakreślić mapę świata oraz ... logo systemu i na tym się skończyło.
     Kolejnym pomysłem było stworzenie systemu w klimatach dzikiego zachodu. Królowało wtedy u nas fantasy. O Deadlandsach nikt z nas nie słyszał, zresztą chyba w 1994 roku jeszcze ich nawet nie było. Chciałem stworzyć coś w co jeszcze nie graliśmy. I tutaj doszedłem bardzo daleko w pisaniu systemu. Stworzyłem bazę kilkudziesięciu lokacji z dzikiego zachodu, kilkanaście profesji, broń i ekwipunek, rozpisałem mechanikę tworzenia postaci, która była mieszanką Zewu Cthulhu i Warhammera, czyli systemów w które najczęściej grałem. Miałem też świetne narysowane logo. Tutaj już nawet udało mi się poprowadzić jedną przygodę ale po pewnym czasie zaangażowałem się w nowy projekt. Był to Pluton RPG czyli nic innego jak gra fabularna w czasie wojny w Wietnamie na motywach filmu (oraz książki) jak sama nazwa wskazuje. Tutaj też rozpisałem mechanikę, która była mieszanką Zewu Cthulhu i autorskich pomysłów czyli takie ulepszone Zew Cthulhu. Napisałem proces tworzenia bohatera, schemat awansu czyli ulepszanie umiejętności za punkty doświadczenia. Miałem dużo rozpisanych broni z epoki i trochę trików z książek i filmów o wojnie w Wietnamie. Przygody jakieś w tym systemie też prowadziłem ale ile to już nie pamiętam.
     Gdy w Magii i Mieczu pojawiły się zapowiedzi Dzikich Pól pomyślałem, że fanie by było stworzyć też system rpg o innym okresie historycznym a mianowicie o Krzyżakach, jak sama nazwa wskazuje grałoby się Krzyżakami i system przedstawiałby ich punkt widzenia. Nawet myślałem sobie, że jak Mag wydał Dzikie Pola to i może by wydał Krzyżaków RPG. Niestety za wiele nie napisałem, raczej tylko luźne notatki na temat tego co mogłoby znaleźć się w środku podręcznika.
     Po próbach stworzenia tych czterech systemów doszedłem do wniosku, że nie warto tracić tyle czasu na opisanie świata gry, systemu itd i, że lepiej po prostu napisać tylko przygodę a mechanikę wziąć ze znanej mi gry fabularnej, która będzie pasowała do konwencji.

Magia i Miecz czyli jak zacząłem grać w gry fabularne

     Z okazji rocznicy rozpoczęcia przygody z grami fabularnymi kolejny wpis o moich początkach tego hobby. Wszytko zaczęło się 16 maja 1994 roku.
     Właściwie to zaczęło się kilka dni wcześniej. W oknie kiosku Ruchu zobaczyłem nieznane mi czasopismo o świetnej, przyciągającej wzrok okładce. Przedstawiała wojowniczkę na tle płonącego miasta. Tytuł czasopisma - Magia i Miecz kojarzył mi się z grą planszową o tym samy tytule w którą kiedyś zagrywałem się ze znajomymi. Poprosiłem panią kioskarkę czy nie mógłbym przejrzeć tej gazety. Był to 7 numer. Z treści kompletnie nic nie zrozumiałem ale na ostatniej stronie była plansza heksagonalna wraz z jednostkami. Czyli jakaś strategiczna gra planszowa. W tym czasie marzyło mi się posiadanie historycznej gry planszowej Grunwald 1410 od wydawnictwa Dragon. Jednak była ona strasznie droga i poza moim zasięgiem finansowym.
     W ciągu kilku dni po szkole jeszcze ze trzy razy byłem w kiosku i prosiłem panią aby pozwoliła mi przejrzeć czasopismo. I w końcu zdecydowałem się na zakup właśnie ze względu na grę strategiczną w realiach II wojny światowej, która znajdowała się na ostatnich stronach. W weekend byłem w odwiedzinach u babci, która dała mi pieniądze potrzebne na zakup Magii i Miecza.
     W poniedziałek 16 maja 1994 przed szkołą udałem się do kiosku i w końcu stałem się szczęśliwym posiadaczem 7 numer Magii i Miecza. Po przyjściu do domu zagłębiłem się w lekturę czasopisma. Oczywiście już w szkole podczytywałem. Początkowo czytałem tylko dział gier strategicznych, niestety okazało się, że nie ma tam pełnych zasad i trzeba mieć poprzednie numery aby wiedzieć jak w to grać. Nie miałem wcześniej styczności z takimi grami. Trochę się rozczarowałem.Nie tego oczekiwałem.
     Zainteresowałem się reszta treści magazynu. Okazało się, że jest tam cała kompletna gra nieznanego mi rodzaju do której nie potrzeba żadnej planszy ani pionków, wystarczy tylko kartka papieru, ołówek i kostka. I to w dodatku autorem tej gry jest sam Andrzej Sapkowski twórca opowiadań o wiedźminie Geralcie. Początkowo myślałem, że może to być gra w świecie wiedźmina. Przeczytawszy pobieżnie tylko zasady gry już w środę po lekcjach zebrałem dwóch znajomych i spróbowaliśmy zagrać w przygodę Oko Yrrhedesa. Przygody nie przeczytałem wcale, chciałem mieć też niespodziankę jak i moi gracze. Niestety po godzinie gry musiałem przerwać bo nie wiedziałem jak ją prowadzić. Do kolejnej gry w Oko doszło w piątek po dogłębnym przestudiowaniu zasad gry. Tym razem miałem trzech chętnych graczy. Ale znowu nie przeczytałem całej przygody. Po raz kolejny nie skończyliśmy przygody, zabrakło nam czasu. W sobotę już w czteroosobowej ekipie podjęliśmy trzecią próbę gry. Tym razem udało się, zagraliśmy cały scenariusz, do końca. Wszyscy byli zachwyceni. Chcieliśmy więcej. Na następny weekend napisałem scenariusz własnej przygody, który zatytułowałem  "Cryspinethex".

  

K10

     Nowy cykl wpisów blogowych z okazji rocznicy rozpoczęcia przygody z grami fabularnymi. Nastąpiło to 16 maja 1994 roku, czyli 23 lata temu. Moje początki z rpg opiszę kiedy indziej dziś skupię się na jednaj z najważniejszych części tego hobby czyli kostce k10. Podstawowa kość w większości systemów rpg a wówczas nie można było się bez niej obejść.
     Pierwszą k10 w kolorze czarnym mieliśmy z gry planszowej Robin Hood. Szczęśliwym trafem leżała ona u mnie choć nie była to moja gra. Graliśmy kiedyś u mnie i po grze została a potem ani właściciel nie zgłosił się po nią ani ja mu jej nie oddałem. A daleko do siebie nie mieliśmy bo mieszkaliśmy razem w jednym bloku. Gra razem z kostką oczywiście wróciła w późniejszym czasie do niego jak już nabyłem swój egzemplarz kostki.
     W początkowym okresie starczała nam jedna kostka choć mieliśmy z nią też przygody jak wpadła nam do kratki ściekowej, na szczęście udało się ją uratować. Jednak gdy zaczęliśmy częściej grywać i to na dwóch mistrzów gry to zaczęło nam brakować drugiej, gdy jedna została u MG który akurat nie mógł grać to i reszta nie mogła grać u drugiego mistrza gry bez kostki.
     Okazja do nabycia kostki nadarzyła się gdy drugi mistrz gry w czerwcu miał wyjechać z klasą na wycieczkę do Warszawy. Z ogłoszeń publikowanych w "Magii i Mieczu" wiedzieliśmy, że znajduje się tam sklep z rpg i co najważniejsze w swojej ofercie posiada kości do gry. Był to sklep "U Izy" na ulicy Wilczej. Trzy lata wcześniej w podstawówce ja byłem na wycieczce w Warszawie na której zaopatrzyłem się w przewodnik po Warszawie razem z mapą. Były tam rozpisane nawet linie autobusowe i tramwajowe.
    W dzień przed wyjazdem siedliśmy całą ekipą erpegową z mapą i opracowaliśmy plan jak nasz kolega ma się dostać do tego sklepu i wrócić do wycieczki w jak najkrótszym czasie. Już nie pamiętam co to była za atrakcja turystyczna ale z jednej musiał urwać się i wsiąść najpierw w tramwaj. Potem przesiadka w autobus i już był w raju, czyli w sklepie z grami fabularnymi. Okazało się, że więcej tam było gier figurkowych, planszowych niż podręczników rpg. A jeśli już były to w języku angielskim. Angielskiego nikt z nas aż tak dobrze nie znał, w tym czasie wciąż podstawowym językiem obcym w szkołach była nauka rosyjskiego. W sumie to był czerwiec 1994 roku. Na szczęście było tam to czego najbardziej potrzebowaliśmy. Kolega kupił JEDNĄ kostkę, tylko na tyle było go stać. I szczęśliwie zanim ktoś się zorientował zdążył wrócić do wycieczki klasowej.
     Mieliśmy druga kostkę! Tym razem w kolorze czerwonym.

Doom Trooper w Magii i Mieczu

     Kontynuuję cykl wspominkowy o Doom Trooperze w Magii i Mieczu w roku 1995. W wakacyjnym numerze znowu na okładce mamy grafikę ze świata Kronik Mutantów. Nie tak dobrą jak w poprzednim numerze. Ale wciąż zachęcała do zainteresowania się grą.

     W środku znalazł się jednostronicowy artykuł z historią wprowadzającą do świata Doom Troopera i Kronik Mutantów wraz ze świetną czarno-białą ilustracją Razydy.

     Po raz pierwszy też mieliśmy możliwość zobaczyć po ile będą zestawy kart do Doom Troopera i od razu zamówić. Zaryzykowałem i zamówiłem jeden zestaw startowy za 145 000 zł.
     Na ostatniej stronie okładki czasopisma pojawiła się duża kolorowa zapowiedź gry. Także i tym  razem pokazano karty w tym jedną z najważniejszych. Kartę o której marzył każdy polski gracz Doom Troopera. Alakhai Przebiegły. Nie posiadam tej karty. Niestety u nas nikomu nie udało się go trafić w boosterze. Po raz pierwszy widziałem go dopiero w Gdańsku w sklepie gdzie można było kupować karty na sztuki. Ceny były dosyć wysokie, jednak i tak opłacało się. W szybszy sposób można było skompletować karty do talii takie jakie się chciało bez kupowania w ciemno boosterów nie wiedząc co się nam w nich trafi.

Karty z roku 1995

     Przeglądając stare Magie i Miecze znalazłem numer z 1995 roku w którym można było zaznaczać karty jakie się posiadało. Oto więc zdjęcie, na którym widać jakie karty miałem z zestawu podstawowego. Nie było tego dużo bo i też pieniędzy nie było za wiele żeby je wydawać na karty. Szału nie ma, nie miałem jakichś super zajebistych kart ale trafiło się Ujawnienie Przeznaczenia, Szczęście i dwa Zakłócenia Łączności. Udało się też zebrać do pięciu sztuk: Przepaść, Gęsta mgła, Inicjatywa, Inspiracja, Żądza Krwi i Uszkodzenie.

Doom Trooper pierwszy raz w Magii i Mieczu

     Doom Trooper - Żołnierz Zagłady po raz pierwszy w Magii i Mieczu pojawił się w numerze 6 (18) z 1995 roku. Od razu na okładce czasopisma mieliśmy jedną z lepszych ilustracji wykonaną przez Paula Bonnera, przedstawiającą wojowników Bauhausu, jednej z megakorporacji występującej w grze a dokładniej znany z kart czołg bojowy "Grizzli" oraz wensjańskiego szeryfa wyposażonego w AG-17 "Panzerknack". Oczywiście fani karcianki znajdą na tej ilustracji jeszcze kilka innych kart, które pojawiły się w dodatku "Inkwizycja".
     W środku na jednej z ostatnich stron czasopisma znalazła się zapowiedź-reklama kolekcjonerskiej gry karcianej, którą wkrótce miało wydać wydawnictwo Mag. (W tle fragment komiksu o Thrudzie Barbarzyńcy)

     I w końcu na ostatniej stronie okładki była duża zapowiedź z ukazaniem kilku kart w kolorze. Ilustracje były bardzo dobre, robiły spore wrażenie. Reklama na mnie bardzo podziałała bo chciałem zakupić grę.

Magia i Miecz kurczy się

     Premiera 4 numeru nowej "Magii i Miecza" zbliża się coraz bardziej. Niestety obawiam się o przyszłość kolejnych numerów. Każdy kolejny jest coraz mniejszy. Niby to tylko milimetry ale w ostatecznym rozrachunku za niedługi czas gazeta będzie miała rozmiary pudełka do zapałek albo co gorsza zniknie. Mam nadzieję że wraz z 4 numerem tendencja do malenia zostanie powstrzymana.

20 lat Wydawnictwa Mag

     Na swoim blogu Borejko przypomniał o bardzo ważnej rocznicy dla mnie i pewnie dla wielu polskich erpegowców. Swoje dwudziestolecie obchodzi wydawnictwo Mag, które na początku lat 90tych zajmowało się wydawaniem kultowego czasopisma o grach fabularnych Magia i Miecz.

     Pierwszą grą fabularną wydaną przez Maga była pierwsza edycja Warhammer Fantasy Role Play. To Mag wydał też pierwszą po polsku kolekcjonerską grę karcianą Doom Trooper - Żołnierz Zagłady. Dwie najważniejsze dla mnie gry. Po latach idealnym połączeniem Warhammera i karcianki jest Warhammer: Inwazja.